Overlijden Mees

Gepost door: Jan Willem Wennekes op 3 september 2016

Mees

Beste lezers van deze website,

Op vrijdag 13 november 2015 is Mees, in onze armen, bij ons thuis overleden. In 2013 hebben vele mensen meegeholpen, op wat voor manier dan ook, om het verhaal van Mees te verspreiden, zodat hij voor protonenbestraling naar de VS kon gaan. Veel van deze mensen kennen we niet direct. Via deze weg willen we hen laten weten hoe het is afgelopen met Mees en nogmaals onze dank uitspreken voor hun steun.

Ook al is het voor Mees niet goed afgelopen, toch zijn we blij dat de behandeling hem drie jaar met goede tijd erbij heeft gegeven. Mees heeft intens genoten van zijn leven, zat nog vol levenslust en wilde helemaal niet gaan. In de laatste maanden van zijn leven heeft hij alles eruit gehaald wat erin zat. We zijn met elkaar op reis geweest, met een oude camper door Frankrijk, België en Nederland getrokken en mooie avonturen beleefd. Mees vierde zijn verjaardag op 17 juni met z’n vriendjes. Lekker in de tuin met vuur, worstjes, broodjes en marshmallows. Hij vierde zijn bruiloft op landgoed Ekenstein waar hij trouwde met ons, zijn zusje Ella, thuiszorg Willie en zijn beste vriendjes. Mees wilde zo graag nog naar school met z’n beste vriend Sebastiaan. Vanaf september zat hij bijna twee maanden elke ochtend trots in de klas bij de Tuimeltjes op de Petteflet.

Tot 6 dagen voor zijn dood heeft hij kunnen spelen, daarna ging het helaas hard bergafwaarts. Tot het laatste moment is hij helder geweest en duidelijk in wat hij wilde. We zijn zo trots dat hij zelf kon aangeven, dat hij het slaapmedicijntje (palliatieve sedatie) wou innemen, omdat de pijn te hevig werd. Hij voelde dat het einde dichterbij kwam. Twee uur later is hij rustig overleden in onze armen. Misschien raar om te zeggen, maar als het dan toch moet, mooier en vrediger had het niet kunnen gaan.

We zijn intens verdrietig en missen hem elke dag meer. Zeker nu zijn tweede zusje elk moment ter wereld zal komen en zij hem nooit in levende lijve zal zien. We troosten ons met de gedachte dat Mees in 4,5 jaar tijd een heel rijk, bijzonder en mooi leven heeft gehad. Een leven waarin hij vele mensen heeft geraakt en met elkaar verbonden heeft. Een leven dat wij nooit zullen vergeten. En dat koesteren we enorm.

Dit proberen we ook uit te dragen. Op donderdag 1 september 2016 vond het symposium “Als een kind niet meer beter wordt” plaats. Dit symposium werd georganiseerd door Thuiszorg Dichtbij, en is opgedragen aan Mees. Het vond plaats in de Puddingfabriek te Groningen, waar ook het benefietfeest voor Mees werd georganiseerd op 16 juni 2013.

Tijdens dit symposium hebben we als ervaringsdeskundigen het verhaal over Mees’ ziekte en overlijden verteld. Niet alleen om Mees daarin te laten voortleven, maar ook omdat het anderen verder kan helpen. Lotgenootjes die in soortgelijke situaties zitten, of anderen die zorg verlenen aan gezinnen in zo’n situatie, maar ook zorgverleners in het algemeen. Want de zorg is al heel goed, Mees en wijzelf zijn goed begeleid, maar er zijn ook dingen die nog beter kunnen, zowel voor patiënten als voor zorgverleners zelf.

De dagen voor het symposium hebben diverse media aandacht gegeven aan het verhaal van Mees. Er stond een artikel in de weekendeditie van 27 augustus van het Dagblad van het Noorden. Een mooi en eerlijk artikel van de hand van Anita Pepping, die al vaker over kanker en rouw schreef.

FotoDagbladMees_klein

We werden maandag 29 augustus uitgenodigd in het programma “Op Noord” bij RTV Noord. Het fragment met ons, over Mees en over het symposium, kun je terugluisteren vanaf 37.00.

Bij het programma De Ochtend op NPO Radio 1 werd op 31 augustus aandacht besteedt aan Mees. Maarten Bleumers maakte als journalist een mooie, waarlijke en integere reportage over Mees. Die reportage is terug te luisteren op de website van NPO Radio 1.

Een verslag van het symposium is terug te lezen in het Nederlands Dagblad.

Mees heeft ons altijd geïnspireerd met zijn speelsheid, wijsheid en liefde. We hopen dat Mees op deze manier nog meer mensen in beweging kan brengen, kan inspireren, en met elkaar kan verbinden.